Βουλευτής Β' Αθηνών
nd_logo
Η Javascript πρέπει να είναι ενεργοποιημένη για να συνεχίσετε!
 
Συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής».
Συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής».

Αθήνα, 5 Αυγούστου 2018

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Συνέντευξη του Κοινοβουλευτικού Εκροσώπου και Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας Νίκου Δένδια στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» και στη δημοσιογράφο Αριστοτελία Πελώνη

 

Ως πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης, ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκεφτήκατε όταν άρχισαν να γίνονται γνωστές οι πρώτες λεπτομέρειες της τραγωδίας;

Το πρώτο το οποίο οφείλει να διερωτηθεί όποιος έχει διαχειρισθεί αντίστοιχα περιστατικά, ως επικεφαλής της πολιτικής ηγεσίας αρμόδιου Υπουργείου, είναι τι αντιμετωπίσθηκε σε αυτήν την περίπτωση με λανθασμένο τρόπο και ποιοι παράγοντες συνετέλεσαν σε αυτή την ασύλληπτη τραγωδία, η οποία έχει συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία. Η Πολιτεία οφείλει, τουλάχιστον, να ενσωματώνει ως δίδαγμα την εμπειρία από παρόμοια γεγονότα, όπως έπραξα κατά το διάστημα στο οποίο διατέλεσα Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη. Το διάστημα αυτό ενσωματώσαμε στον σχεδιασμό τις διαπιστώσεις από τα λάθη των πυρκαγιών του 2007, όσον αφορά τις οποίες πάντως ουδεμία σύγκριση μπορεί να γίνει με τη φωτιά στο Μάτι, καθώς επρόκειτο για εκατοντάδες μέτωπα σε όλη τη χώρα, μετά από ένα εξαιρετικά θερμό και ξηρό καλοκαίρι. Με τον τρόπο αυτό κατορθώσαμε να έχουμε ως αποτέλεσμα, μεταξύ των ετών 2012 και 2014, τη μείωση κάθε αντιπυρική περίοδο, έναντι της προηγούμενης, των καμένων εκτάσεων περί το 60%, αλλά, κυρίως, να μην χαθεί καμία ανθρώπινη ζωή. Αντιθέτως, στην περίπτωση της πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική, το κύριο συμπέρασμα, δυστυχώς, είναι ότι εκλείπει κάθε διάθεση ουσιαστικής διερεύνησης των αιτίων και άντλησης διδαγμάτων για το μέλλον.

Τι σκεφθήκατε επίσης όταν ακούσατε ότι «δεν έγιναν μεγάλα λάθη» στη συνέντευξη Τύπου της περασμένης Πέμπτης;

Αισθάνθηκα όπως κάθε Έλληνας πολίτης, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων: Κατάπληξη - αν μη τι άλλο - για τους ισχυρισμούς περί «αλάθητου» από την πολιτική ηγεσία, αλλά και θλίψη, δεν σας κρύβω, για το γεγονός οι αρμόδιες ηγεσίες επιδόθηκαν σε… συγχαρητήρια και δηλώσεις «υπερηφάνειας», για μια τραγωδία που είχε ως συνέπεια περί τους 100 νεκρούς. Το ότι η κυβέρνηση διά του Πρωθυπουργού και οι αρμόδιοι Υπουργοί δεν αισθάνθηκαν καν την ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων, τους τραυματίες και εν τέλει από τον ελληνικό λαό, καθιστά ακόμη μεγαλύτερης σημασίας το ατόπημα.

Πολιτική διαμάχη έχει ξεσπάσει και σχετικά με το πότε γνώριζε η Κυβέρνηση αν υπήρχαν νεκροί και αν αυτό συνέβη πριν τη σύσκεψη με τη συμμετοχή του Πρωθυπουργού στο Κέντρο Επιχειρήσεων.

Λυπούμαι να πω ότι με βάση τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, αποδεικνύεται πως εκείνες τις κρίσιμες ώρες την Κυβέρνηση την απασχολούσε κυρίως η κατά το δυνατόν μικρότερη πολιτική επίπτωση εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ! Δε θα επικεντρωθώ σε λεπτομέρειες για περιστατικά των οποίων δεν έχω απόλυτη γνώση, σχετικά με το αν γνώριζε προσωπικά ο Πρωθυπουργός ότι υπήρχαν θύματα. Το βέβαιο είναι, πλέον, ότι αν μη τι άλλο είχαν γνώση για την ύπαρξη θυμάτων τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας, όπως και κυβερνητικά στελέχη, πριν την έναρξη της συγκεκριμένης σύσκεψης. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν ορρωδεί προ ουδενός προκειμένου να εξαπατήσει τους πολίτες και μετέρχεται κάθε μέσου, ακόμη και επί ζητημάτων ζωής η θανάτου.

Ποιο ήταν, κατά τη γνώμη σας, το κορυφαίο λάθος; Και σε ποιο σημείο επικεντρώνεται κυρίως την ευθύνη; Σε επιχειρησιακό ή πολιτικό επίπεδο;

Υπάρχουν ήδη πολλά ερωτήματα τα οποία έχω απευθύνει δημοσίως σχετικά με προφανείς αβλεψίες σε επιχειρησιακό επίπεδο, όπως σχετικά με τη διάταξη των δυνάμεων, για το αν μετακινήθηκαν πυροσβεστικά οχήματα τη συγκεκριμένη ημέρα στη Δυτική Αττική, τη μη αξιοποίηση των τεχνολογικών μέσων και πολλά άλλα. Απαντήσεις, πέραν μεμονωμένων δικαιολογιών που προκαλούν την κοινή νοημοσύνη, δεν έχουν δοθεί. Αλλά ας μην επικεντρωνόμαστε στο επιχειρησιακό επίπεδο μόνο, καθώς εκ των πραγμάτων υπάρχει τεράστιο ζήτημα διαχειριστικής ανεπάρκειας και ελλείμματος πολιτικής εποπτείας. Μία πολιτική εποπτεία η οποία στους κρίσιμους τομείς ασκείται με δύο τρόπους: Αφενός με την επιλογή των κατάλληλων ατόμων στην άσκηση κρίσιμων καθηκόντων και αφετέρου με τον έλεγχο εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας του τρόπου με τον οποίο τα επιτελούν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι προφανές ότι υπήρξε αστοχία και στα δύο κρίσιμα και αλληλένδετα ζητήματα.

Τελικά τι έχει γίνει με το 112; Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας υποστηρίζει ότι ένας από τους λόγους που δεν υλοποιήθηκε είναι επειδή στη σύμβαση δεν είχαν προβλεφθεί κονδύλια για τους χώρους που θα φιλοξενείτο.

Πρόκειται για προφάσεις εν αμαρτίαις. Η σύμβαση είχε υπογραφεί το 2014, όταν διατέλεσα Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη. Σαφώς και δεν αποτελούσε πρόβλημα το μικρό ποσό το οποίο έπρεπε να διατεθεί για τη διαμόρφωση των χώρων, οι οποίοι είχαν άλλωστε βρεθεί, στο Κέντρο Επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος στο Χαλάνδρι και στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, ώστε να υπάρχει εξοικονόμηση πόρων. Επρόκειτο για δύο ισοδύναμα κέντρα του 112, το ένα για χρήση σε καθημερινή λειτουργία και το άλλο ως back up. To πρόβλημα ήταν ότι μετά την αλλαγή της Κυβέρνησης καθυστέρησαν υπερβολικά τη δημιουργία των Διαχειριστικών Αρχών, με αποτέλεσμα να μην προλάβουν να πράξουν τίποτα και να χαθεί η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ! Και για να είμαστε συνεννοημένοι, έχουν περάσει τέσσερα χρόνια απραξίας τους από τότε.

Εσείς τι έχετε καταλάβει; Υπήρχε ή δεν υπήρχε σχέδιο εκκένωσης; Το ΕΣΚΕ τελικά γιατί φαίνεται να μην είχε σαφή εικόνα και δεν κατάφερε να συντονίσει, όπως είναι η αρμοδιότητά του;

Εξυπακούεται ότι θα έπρεπε να είχε υπάρξει σχέδιο εκκένωσης, με συγκεκριμένες και σαφείς οδηγίες – με τη βοήθεια των τεχνολογικών μέσων που είχαν εγκατασταθεί το διάστημα που διατέλεσα Υπουργός – και να είχε εφαρμοστεί. Δε γνωρίζω γιατί αυτό δεν έγινε, ποιες εντολές εδόθησαν, πότε και από ποιους, καθώς οι ισχυρισμοί μεταξύ Κυβέρνησης, Περιφέρειας Αττικής, Πυροσβεστικού Σώματος και Ελληνικής Αστυνομίας είναι αντικρουόμενοι, ενώ ήδη έχει ξεκινήσει η μεταξύ τους επίρριψη ευθυνών. Αυτό το οποίο έχω διαπιστώσει είναι ότι τις κρίσιμες ώρες επικρατούσε απόλυτο χάος, χωρίς να υπάρχει κεντρική καθοδήγηση από ένα και μόνο συγκεκριμένο πρόσωπο και χωρίς να υπάρχει αρμονική συνεργασία μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων.

Εντέλει, φταίνε τα αυθαίρετα;

Η αυθαίρετη δόμηση είναι ένα μεγάλο πρόβλημα της χώρας, αλλά το ερώτημα είναι πότε κατέληξε στη συγκεκριμένη διαπίστωση μία Κυβέρνηση που έχει πράξει η ίδια ακριβώς αυτό για το οποίο κατηγορεί τις προηγούμενες. Χρειάζονταν οι πυρκαγιές για να το διαπιστώσει μετά από 3,5 χρόνια; Δε γνώριζε ότι σημερινός Υπουργός της έδινε συμβουλές νομιμοποίησης αυθαιρέτων σε τηλεοπτική του εμφάνιση, για το Μάτι Αττικής μάλιστα ή ότι βουλευτής και αυτοδιοικητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είχαν αποτρέψει κατεδαφίσεις στη Ραφήνα με κινητοποιήσεις, με τη συνδρομή, όπως καταγγέλλεται, κυβερνητικών στελεχών, μόλις τον Σεπτέμβριο του 2015; Από τη στιγμή που ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν αναγνωρίζουν εμπράκτως τα λάθη τους και προσπαθούν να αποκρύψουν την πραγματικότητα, σε όσα τεχνάσματα και εάν καταφύγουν, με «μπουλντόζες» ή όχι, το μόνο που καταφέρνουν είναι να αναδεικνύουν περισσότερο τις ευθύνες τους. Η απόπειρα εξαπάτησης των πολιτών έχει ένα συγκεκριμένο όριο, το οποίο η σημερινή κυβέρνηση έχει προ πολλού ξεπεράσει.





Επιστροφή