Συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά 90,1FM»

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Βουλευτής Β’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Δένδιας, παραχώρησε συνέντευξη σήμερα το μεσημέρι στην εκπομπή που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Ανδρέας Παπαδόπουλος στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά 90,1 FM».

 

Μεταξύ άλλων, ο κ. Δένδιας ανέφερε:

• Πρέπει να τεθούν στην κυβέρνηση και στα δύο Σώματα, και στην ΕΛ.ΑΣ. και κυρίως στο Πυροσβεστικό Σώμα και στους Αρχηγούς τους τα ερωτήματα. Γιατί, παρατήρησα ότι τοποθετήθηκαν χτες το βράδυ στη συνέντευξη Τύπου, αλλά αυτό που δεχτήκαμε χτες το βράδυ σαν εικόνα είναι ότι όλα πήγαν πάρα πολύ καλά και ότι δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να έχει γίνει καλύτερα! Άρα λοιπόν, αυτός ο ισχυρισμός, ότι «όλα έχουν γίνει καλά», τους επιβάλλει να μας τα εξηγήσουν όλα αυτά βήμα-βήμα και με σοβαρότητα.

• Οι δυνάμεις που υπήρχαν στην Ανατολική Αττική ήταν οι απαραίτητες; Ήταν αυτές που προβλέπονται κατά τον σχεδιασμό; Είχαν μετακινηθεί για να πάνε κάπου αλλού; Οι μοτοσικλέτες της Πυροσβεστικής είχαν αξιοποιηθεί; Η ΕΛ.ΑΣ. με δεδομένο ότι η κατάσταση ήταν βαθμού 4, άρα επικίνδυνη, είχε απομονώσει τις εκτάσεις που έπρεπε να απομονώσει; Τα συστήματα τα οποία υπήρχαν διαθέσιμα, τα ηλεκτρονικά συστήματα, ήταν σε πλήρη λειτουργία, είχαν παραληφθεί και από εκεί και πέρα είχαν ενεργοποιηθεί; Η απόφαση εκκένωσης λήφθηκε; Δεν ελήφθη; Το Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο, το ΕΣΚΕ, το οποίο συστήθηκε το 2014 για να συντονίζει το σύνολο των δυνάμεων της Πολιτείας σε τέτοιες περιπτώσεις, λειτούργησε; Ο Αρχηγός, ο Υπαρχηγός Επιχειρήσεων, ο Υπαρχηγός Διοικητικής Υποστήριξης πήγαν στο μέτωπο της πυρκαγιάς; Το Κέντρο Επιχειρήσεων στις 12 το βράδυ, όταν το επισκέφτηκε ο Πρωθυπουργός, δεν είχε καμία γνώση ότι είχαμε ήδη νεκρούς; Γιατί από ότι φαίνεται, είχαμε νεκρούς από τις 8 το βράδυ.

• Δε νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας πολίτης που θα ρώταγε τι ώρα πετούν τα αεροπλάνα. Είναι πολύ σοβαρή η κατάσταση για να υψώσω τον τόνο της φωνής μου, αλλά ένα πράγμα λέω: Εδώ έχουν απόλυτη υποχρέωση να μας εξηγήσουν βήμα-βήμα τι ακριβώς έγινε και πώς έγινε. Οι γενικόλογες δηλώσεις υπερηφάνειας και αλληλοσυγχαρητηρίων και διαπιστώσεων ότι όλα έγιναν… σωστά, τη στιγμή που έχουμε πάνω από 80 διαπιστωμένους νεκρούς, είναι ύβρις στη μνήμη των νεκρών και στην αντίληψη των Ελλήνων πολιτών. Αυτά τα πράγματα πρέπει να απαντηθούν και θα απαντηθούν. Θα αναγκαστούν η κυβέρνηση και τα στελέχη των Σωμάτων να μας απαντήσουν. Ας μη νομίζει κανείς ότι μπορεί να κρυφτεί με τόσους νεκρούς.

• Επιτρέψτε μου να έχω γνώση. Δούλεψα τρία χρόνια το ζήτημα της Πολιτικής Προστασίας, έχω εικόνα, αλλά δεν έχει έννοια να το λέω εγώ ή η Νέα Δημοκρατία, παρότι η περίοδος 2012-2014, στην οποία δεν υπήρξε κανένα θύμα, μας επιτρέπει να έχουμε το ηθικό ανάστημα να απευθύνουμε στην κυβέρνηση πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα. Αλλά δεν επικαλούμαστε αυτή τη στιγμή τα δική μας μόνο παρουσία στο συγκεκριμένο χώρο σαν κυβέρνηση και εγώ σαν άτομο. Θέλουμε ξεκάθαρες απαντήσεις σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα. Οφείλουν να λογοδοτήσουν η κυβέρνηση και οι ηγεσίες των Σωμάτων και από εκεί και πέρα να κρίνει η κοινωνία και τα αρμόδια όργανα εάν αυτά που λένε ανταποκρίνονται στις δηλώσεις «υπερηφάνειας» και στις δηλώσεις ότι δεν έγινε κανένα λάθος.

• Θα έθετα ένα βασικότερο ερώτημα, από το αν ήταν αδύνατη η εκκένωση. Το νομοθέτημα του 2014 έχει συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Είχαν εκτελεστεί; Υπήρχε σχέδιο; Ποιος διαπίστωσε και πότε ότι δεν πρέπει να δοθεί εντολή εκκένωσης; Υπάρχει συγκεκριμένος κρατικός αξιωματούχος που έχει την αρμοδιότητα. Διαπίστωσε αυτός πρώτα, ότι δεν μπορεί να γίνει η εκκένωση; Δεύτερον, διαπίστωσε τα θύματα και εν συνεχεία καθόταν απέναντι από τον Πρωθυπουργό και «σφύριζε κλέφτικα» μετά από τρεις ώρες; Αυτά κ. Παπαδόπουλε δεν αντέχουν σε κριτική. Η εκκένωση ή η μη εκκένωση έχει άνθρωπο που την αποφασίζει. Υπάρχει σε τελευταία βαθμίδα ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας. Πότε έκρινε αυτός και με εισήγηση ποιου αξιωματικού της Πυροσβεστικής ότι δεν μπορεί να γίνει η εκκένωση, ενώ προφανώς θα έπρεπε να έχει γίνει; Ή αλλιώς, γιατί έκρινε ότι δεν υπάρχει ανάγκη εκκένωσης και θρηνήσαμε τα θύματα. Αυτά είναι πράγματα συγκεκριμένα. Με γενικολογίες και αερολογίες, όπως επιχειρούν, δεν πρόκειται να ξεφύγουν. Πρέπει να δοθούν πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις.

• Θα μου επιτρέψετε σαν Έλληνας πολίτης αλλά και σαν ένας άνθρωπος που χειρίστηκε το θέμα, να θεωρήσω τη χτεσινή παρουσία των δύο Αρχηγών και των Υπουργών εξοργιστική για την κοινή νοημοσύνη και προσβλητική για τα θύματα που είχαμε σε αυτή την τραγωδία.

• Το σύστημα μέσω του “112” μεταξύ άλλων έχει τη δυνατότητα προειδοποίησης με την αποστολή SMS μέσω της χρήσης των κεραιών και είχε παραγγελθεί επί των ημερών μου, το 2014. Ξέρω ότι η εργολαβία συνεχιζόταν, καθυστέρησε με την επόμενη κυβέρνηση – έχω και τη σχετική απάντηση του Υπουργού σε ερώτησή μου στη Βουλή – γιατί το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έλεγε ότι δεν έβρισκε το χώρο να βάλει τα μηχανήματα! Αυτό δεν ήταν λειτουργικό το σύστημα, προφανώς γιατί το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν φρόντισε να είναι λειτουργικό. Αλλά θυμάμαι ότι υπήρχε σωρεία ηλεκτρονικών συστημάτων, τα οποία διαθέτει το Υπουργείο σε αυτές τις περιπτώσεις. Θέλω να μας πουν τι χρησιμοποίησαν, πώς το χρησιμοποίησαν και τι δυνατότητες τους έδιναν τις οποίες δεν χρησιμοποίησαν.

• Πρέπει να μας απαντήσουν, πότε ενημερώθηκε όχι μόνο το Λιμεναρχείο Ραφήνας αλλά και το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος, ποια συζήτηση έγινε με τον Αρχηγό του Λιμενικού Σώματος, πότε του ζητήθηκε και αν του ζητήθηκε βοήθεια. Γιατί οι πληροφορίες που έχουμε εμείς είναι οι ανάποδες, ότι δεν επικοινώνησε κανείς με το Αρχηγείο και το αντίθετο, τους ψάχνανε οι Λιμενικοί. Εμείς ερωτήματα θέτουμε. Πότε ζητήθηκε η βοήθεια του Λιμενικού Σώματος, από ποιον, τι ελέχθη στον Αρχηγό του Λιμενικού Σώματος, πότε ελέχθη, τι δυνάμεις του ζητήθηκαν και πότε άρχισαν αυτές οι δυνάμεις να επιχειρούν. Όταν έχεις πάνω από 80 νεκρούς ήδη, ζητούνται συγκεκριμένες απαντήσεις. Όχι γενικόλογες αερολογίες υπερηφάνειας. Δεν υπάρχει πιθανότητα η κυβέρνηση να ξεφύγει με τη συνήθη της τακτική. Θα επιμείνουμε, χωρίς ύβρεις, χωρίς να υψώσουμε τον τόνο της φωνής μας, χωρίς οτιδήποτε, στο να διεκδικούμε και να πάρουμε συγκεκριμένες απαντήσεις.

Μετάβαση στο περιεχόμενο